Mijn verhaal

Waarom ben ik gaan doen wat ik nu doe?

 

 

Als kind wist ik al dat ik later kinderen wilde. Voor mij was het ideale toekomstbeeld, het huisje, boompje, beestje. Ik kon mijn leven dan ook niet voor me zien zonder kinderen.

Toen ik er achter kwam dat voor mij een zwangerschap niet vanzelfsprekend was, brak dit iets in mij. Volgens de artsen had ik een hele goede kans om via een medisch traject zwanger te raken. Zo volgde de verschillende IVF en ICSI trajecten. Naast dat ik goede hoop had om via deze alternatieve weg zwanger te raken moest ik omgaan met het feit dat mijn lichaam niet deed wat bij iedereen “zo leek het” bijna als vanzelf ging. Het romantische beeld dat ik bij kinderen krijgen had was er toch wel af. Toch probeerde ik me te richten op mijn kinderwens en de gedachten van twijfel naast me neer te leggen.

Regelmatig worstelde ik met het falen van mijn lichaam, de gedachten over wie ik ben. Waarom was ik toch op aarde als ik geen kinderen op de wereld kan zetten? Ben ik dan minder vrouw? Wat is dan de zin van het leven. Want als ik geen moeder wordt, wat moet ik dan worden? Een schuldgevoel naar mijn partner toe. Het kwam tenslotte door mij dat we geen kinderen hebben.

Ook de confrontaties in mijn omgeving kwamen hard binnen. De goedbedoelde adviezen die meer kwetsend dan een steun waren. Op mijn werk waren meerdere personen zwanger. het leek dan ook alsof ik overal zwangere vrouwen, baby’s of kinderwagens zag. Ondanks alles probeerde ik mezelf positief te houden en ging ik opzoek naar succesverhalen. Na de diverse IVF en ICSI pogingen, van prikken, hormonen, echo’s, wachtweken en testen had dit niet tot een zwangerschap geleidt.

Door alle teleurstellingen werd de ballast steeds zwaarder en ging ik steeds meer mijn grenzen verleggen. Wat voorheen een “no go” was, ging ik nu opzoek naar andere mogelijkheden, het buitenland, adoptie en eiceldonatie. Ik merkte dat alles me zo nu en dan naar de keel greep en voelde dat de trajecten steeds zwaarder werden. Helaas was er toen vrijwel geen specialistische psychosociale ondersteuning op dit vlak. Ik ben een keer ergens op gesprek geweest, maar helaas spraken we daar echt een andere taal.

Ik moest hier dus zelf mee aan de gang. Ik voelde me niet begrepen, eenzaam en niet gezien in mijn proces. Toen het buitenland, adoptie en eiceldonatie het voor ons ook niet ging worden kwamen we aan het eind van onze mogelijkheden. Ik was moe gestreden. Ik wilde geen onderzoeken meer, geen polonaise aan mijn lijf…ik wilde gewoon rust. In goed overleg met elkaar en de artsen zijn we gestopt. Ik had behoefte aan duidelijkheid en die had ik gekregen. Dit bracht een gevoel van opluchting ik wist waar we aan toe waren en we konden weer verder met ons leven. Al die jaren had mijn leven stil gestaan en nu mocht dit weer in beweging komen.

Uiteindelijk stofte ik mezelf af en ging verder met mijn leven. Ik stortte me volledig op mijn werk en ging fulltime werken. Na een aantal jaar kwam ik in burn-out terecht. Ik was gewoon over dit grote verlies heen gestapt alsof het er nooit was geweest en dat haalde me nu in. Ik ging met een burn-out coach aan de slag en daar kwamen mijn eerste inzichten en veranderingen. 

Ik ben toen o.a. wekelijks yoga lessen gaan volgen. Dit voelde zo fijn dat ik hier meer van wilde weten. Een gevolg was een Raja yoga filosofie studie van 5 jaar. Als in een flow ging ik werken aan mijn pijnstukken waar ik al die jaren zo aan voorbij was gegaan. De 10 jaar die daar op volgde verdiepte ik mijn kennis doormiddel van de verschillende opleidingen en trainingen te volgen zowel in de westerse en oosterse psychologie en filosofie. Uiteindelijk ben ik gestopt met mijn werk in het bedrijfsleven en ben ik mijn eigen praktijk begonnen.

Nu 16 jaar verder blijf ik me uiteraard als coach/(hypno)therapeut ontwikkelen om mijn zielsmissie om mannen en vrouwen te ondersteunen en specialistisch te begeleiden op hun pad naar een kinderwens of bij definitief ongewenste kinderloosheid.

Ik weet dan ook als geen ander hoe belangrijk het is om hulp te ontvangen tijdens dit moeilijke hoofdstuk in je leven.

Als je na het lezen van mijn verhaal het gevoel hebt dat ik wellicht iets voor jou kan betekenen? Klik hier voor het inplannen van een vrijblijvend kennismakingsgesprek.

 

Warme groet,

Femmy  

Femmy